27.11.2009 r.

Anatomia społecznie odpowiedzialnego inwestowania

Natalia Ćwik
„Jesteśmy przekonani, że w długim horyzoncie czasu lepsze zyski z inwestycji osiągane są dzięki spółkom, które są dobrze zarządzane i które stosują odpowiedzialne praktyki.” Alain Dromer, Dyrektor Naczelny, Aviva Investors.

W ostatnich latach znacząco wzrosła ilość kryteriów stosowanych przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych. Poza efektywnością ekonomiczną inwestycji, ważną grupą takich kryteriów są aspekty związane z etyką i zrównoważonym rozwojem. Społecznie odpowiedzialne inwestowanie oznacza połączenie celów finansowych inwestora z jego troską o kwestie dotyczące społeczeństwa, środowiska naturalnego, aspekty etyczne oraz ład korporacyjny.

Przeciwieństwem konsumpcji [1], czyli zużywania kapitału na zakup dóbr, jest inwestycja, czyli działanie zmierzające do zwiększenia wartości kapitału (potencjalnie w przyszłości kapitał ten również może być wykorzystany na zakup określonych dóbr – w tym sensie inwestor jest konsumentem „w odroczeniu”). Jeżeli mamy odpowiedzialnych konsumentów, na przeciwległym biegunie mogą być też odpowiedzialni inwestorzy. Cechą odpowiedzialnego konsumenta jest świadome zużywanie kapitału na zakup dóbr produkowanych w zgodzie z zasadami etyki i z poszanowaniem dla środowiska.

Cechą odpowiedzialnego inwestora – świadome lokowanie kapitału w podmioty działające zgodnie ze standardami etycznymi i środowiskowymi. Zarówno odpowiedzialni inwestorzy jak i odpowiedzialni konsumenci, poprzez swoje decyzje i działania, mogą odegrać znaczącą rolę w ewolucji modelów biznesowych - ich wybory w coraz większym stopniu determinują popyt na odpowiedzialność w działalności biznesowej.

Anatomia inwestowania


Zrozumienie mechanizmów inwestowania pozwoli doprecyzować jakie jest pole działania inwestora i w jaki dokładnie sposób może on realnie wpływać na „odpowiedzialny” charakter inwestycji.

Potrzeba inwestycji jest podstawowym czynnikiem umożliwiającym funkcjonowanie rynku kapitałowego i siłą napędową współczesnej gospodarki. Prawidłowo działający rynek kapitałowy potrafi celnie zidentyfikować potrzeby inwestycyjne firm oraz ukierunkować przepływy środków pieniężnych do tych sektorów gospodarki, które zapewniają najefektowniejsze wykorzystanie funduszy.

Właściwie poczynione inwestycje umożliwiają rozwój przedsiębiorstw i mają bezpośredni wpływ na zwiększenie ich konkurencyjności. Jednym z alternatywnych, do pożyczek i kredytów, źródeł pozyskiwania niezbędnego kapitału na inwestycje jest rynek kapitałowy, który poprzez emisję papierów wartościowych (zarówno akcji jak i obligacji) jest swoistym łącznikiem między firmą, a inwestorami.

Wzrost wartości podmiotów gospodarczych jest możliwy zatem dzięki przekształceniu oszczędności społeczeństwa w inwestycje kapitałowe, dla gospodarstw domowych, zaś jest to szansa na aktywną partycypację w rozwoju gospodarki i bogacenie się.

W niniejszym artykule koncentrujemy się na inwestycjach w aktywa finansowe, ponieważ to w tym obszarze w największym stopniu rozwija się koncepcja inwestycji społecznie odpowiedzialnych. Niemniej, dla ścisłości, należy zaznaczyć, że wśród inwestycji wyróżniamy również inwestycje rzeczowe (np. zakup nieruchomości) oraz inne, takie jak np. inwestycje w kapitał ludzki [2].

Inwestorami mogą być osoby prywatne lub firmy, inwestujące własne środki (inwestorzy indywidualni) – pomioty te mogą dokonywać zakupu instrumentów finansowych (zarówno o charakterze udziałowym jak i dłużnym) za pośrednictwem domów maklerskich (tzw. uczestników bezpośrednich) lub innych podmiotów działający na podstawie umowy z domem maklerskim (uczestnicy pośredni). Mają oni wówczas pełną kontrolę nad tym w akcje jakich spółek inwestują – samodzielnie określają strategię inwestycyjną oraz dobierają składowe portfela.

Inwestorzy indywidualni mogą również powierzyć posiadane aktywa (gotówkę i/lub papiery wartościowe) zarządzającym z ramienia domu maklerskiego (tzw. zarządzanie portfelem – usługa dodatkowa, której dostępność uzależniona jest od wysokości kapitału inwestora). Wówczas klient wybiera strategię inwestycyjną – określony portfel papierów wartościowych, który najlepiej odzwierciedla jego postawę wobec ryzyka, natomiast decyzje inwestycyjne podejmowane są przez zarządzających w imieniu Klienta i na jego rachunek.

Do grupy inwestorów instytucjonalnych zaliczamy inwestorów zarządzających powierzonym kapitałem, są to m.in. fundusze emerytalne, inwestycyjne, hedgingowe oraz banki inwestycyjne. Większość inwestorów instytucjonalnych zarządza powierzonymi środkami w sposób „klasyczny” tzn. czynnikiem determinującym strategię inwestowania jest wysokość możliwej do osiągnięcia stopy zwrotu (inaczej: zyskowność inwestycji). Inwestorzy ci mogą jednak oferować klientom również profilowane formy inwestowania – np.  jednostki funduszy o określonych właściwościach. Do tej grupy zaliczają się tzw. fundusze etyczne - inwestujące w spółki działające w sposób odpowiedzialny, etyczny, zrównoważony, wdrażające zasady CSR.

W Polsce przykładem takiego funduszu inwestycyjnego jest utworzony przez TFI SKOK fundusz SFIO Etyczny 1, którego 80% środków funduszu lokowane jest w jednostki uczestnictwa zagranicznego funduszu Oppenheim Ethik Bond Opportunities. To, co wyróżnia fundusz etyczny, to zastosowanie w procesie budowy portfela inwestycyjnego etyki jako dodatkowego kryterium. Niemniej, cele finansowe pozostają takie same: Fundusz Oppenheim Ethik Bond Opportunities jako cel inwestowania traktuje wysokie i regularne uzyskiwanie przychodów [3].

Jakie kryteria etyczne mogą stosować fundusze inwestycyjne? TFI SKOK precyzyjnie definiuje w jaki sposób rozumie etyczne inwestowanie. Fundusz stosuje metodę eliminacji spółek nieetycznych. Wśród aspektów działania firm, które TFI SKOK uznaje za niewłaściwe z etycznego punktu widzenia, znajdziemy m.in. następujące elementy:

* produkcja broni oraz inna działalność związana z przemysłem zbrojeniowym;
* projektowanie i rozbudowa sztucznych zapór i zbiorników wodnych;
* działalność na terenach zajmowanych przez grupy ludności etnicznej, której wyłącznym źródłem utrzymania jest wypas zwierząt hodowlanych lub myślistwo;
* wydobywanie węgla kamiennego, ropy naftowej oraz gazu, a także ich przetwórstwo, o ile jest to szkodliwe dla środowiska. (…) za działalność szkodliwą dla środowiska uznaje się działalność, za którą władze państwowe nałożyły kary za zatruwanie środowiska.

 



Drukuj   Delicious Delicious   wykop.pl Wykop